Cedars-Sinai Sağlık Bilimleri Üniversitesindeki araştırmacılar, 13 Kasım 2026 tarihinde Nature Neuroscience dergisinde yayımlanan çalışmada, amigdalanın hangi deneyimlerin kalıcı anılara dönüşeceğini belirlemede geniş bir rol oynadığını keşfetti. Araştırma, temporal lobun derinliklerinde yer alan ceviz büyüklüğündeki amigdala yapısının uzun süreli hafızada depolanacak yeni deneyimleri seçmeye yardımcı olduğunu gösterdi.
Amigdala kalıcı anıların seçilmesine nasıl yardımcı oluyor?
Amigdalanın özellikle korkunun işlenmesi olmak üzere duygusal ve sosyal davranışlardaki rolü bilinirken, yeni araştırma bu yapının etkisinin duygusal bileşeni olmayan sıradan görsel deneyimleri de kapsadığını ortaya koydu. Araştırmacılar yüzler, hayvanlar ve manzaralar dahil belirli görüntü türlerine öncelikli tepki veren nöronlar tespit etti. Bu nöronlar tercih ettikleri kategorideki bir görüntüye daha güçlü tepki verdiğinde, katılımcıların söz konusu görüntüyü daha sonra hatırlama olasılığı arttı. Araştırmayı yürüten uzmanlardan Dr. Ueli Rutishauser, amigdaladaki belirli nöron türlerinin aktivitesinin bir görüntünün daha sonra hatırlanıp hatırlanmayacağını öngördüğünü belirtti.
Anılar oluşurken tekil nöronlar nasıl takip edildi?
Bilim insanları, beynin bilgileri nasıl seçtiğini araştırmak için epilepsi nöbetlerini izlemek amacıyla beyinlerine elektrot yerleştirilen 112 hastanın kayıtlarını analiz etti. Bu elektrotlar, katılımcılar daha önce görmedikleri görüntülere bakarken araştırmacıların tekil nöronların elektriksel aktivitesini ölçmesine olanak tanıdı. Çalışmanın başyazarı Dr. Jiayang Xiao araştırmaya liderlik ederken, ABD Ulusal Sağlık Enstitülerinin Yenilikçi Nöroteknolojilerin Geliştirilmesi Yoluyla Beyin Araştırmaları (BRAIN) girişimi çalışmayı destekledi.
Amigdala hafıza tedavileri için yeni bir hedef olabilir mi?
Elde edilen sonuçlar, amigdala aktivitesindeki bozulmaların nörolojik rahatsızlıklarla ilişkili hafıza güçlüklerine katkıda bulunabileceği ihtimalini gündeme getirdi. Dr. Ueli Rutishauser, Alzheimer hastalığı ve temporal lob epilepsisi gibi bozukluklarda görülen hafıza kayıplarının kısmen amigdala içindeki bozulmuş süreçlerden kaynaklanabileceğini vurguladı. Uzmanlar, amigdalanın nöromodülasyon veya hücresel tedaviler kullanılarak bu bozuklukların tedavi edilmesinde uygun bir yeni hedef haline gelebileceğini ifade etti.